Home » એક નકલી એન્કાઉન્ટરની વ્યંગ કથા

એક નકલી એન્કાઉન્ટરની વ્યંગ કથા

by Jaywant Pandya

એક ભાઈ એમના ઘરમાં પરિવાર સાથે બહુ શાંતિથી રહેતા હતા અને રહેવા માગતા હતા. એવામાં એમના ઘરે પોલીસનો દરોડો પડ્યો. એમને ત્યાંથી મૃતદેહો મળ્યા. ઘરમાં જ પુરાવા મળતાં ભાઈની ધરપકડ થઈ. જેલમાં પૂરી દેવાયા. પણ પડોશીઓએ ગોકીરો મચાવ્યો. કહ્યું કે આ ભાઈ બહુ હિંસક છે. તેમને અહીંની જેલમાં નહીં, બીજા ગામની જેલમાં લઈ જાવ.
ભાઈને બીજા ગામની જેલમાં લઈ જવામાં આવ્યા. પણ તેમ છતાં પડોશીઓ શાંત ન બેઠા. તેમણે ફરિયાદ કરી કે તપાસ પંચ નીમો. ખાસ ‘સિટ’ની રચના કરવામાં આવી. ‘સિટ’ની તપાસમાંય કંઈ ન નીકળ્યું. એટલે એ ભાઈ સામે સીડીઆઈની તપાસ બેઠી. સીડીઆઈવાળાએ એ ભાઈ સામે આરોપનામું મૂક્યું. ભાઈએ દલીલ કરી કે મેં તો બેત્રણની જ હત્યા કરી, પરંતુ જેણે આખી જાતિની હત્યા કરી તે અમારા ‘ગાંધી’ની દુકાન ચલાવતા રાજીવભાઈ સામે કોઈ પગલાં તમે નથી લેતા.
તો સીડીઆઈવાળા ભાઈ કહે, એ ગાંધીની દુકાનેથી રાજીવભાઈના ઘરવાળાં અમને બહુ સાચવે છે અને અમને નિયમિત હપ્તા આપે છે. અમારી રોજીરોટી એમના કારણે જ ચાલે છે. એ અમારા અન્નદાતા છે, તેમની સામે કોઈ પગલાં ન લેવાય. અને એમણે તો વાંદાની હત્યા એટલે કરી હતી કે એમની બા ઇન્દુબહેનને વાંદાઓ સામે ચીડ હતી. એમનાથી બહુ ડરતાં હતાં. પણ તમે તો….તમે કોની હત્યા કરી છે, ખબર છે?
મચ્છરની!
પણ પેલા ભાઈ કહે, મચ્છરથી રોગચાળો ફેલાય. અમને કરડીને પછી અમને મેલેરિયા કે ડેન્ગ્યુ થઈ જાય તેનું શું? એનું કંઈ નહીં. તમે તો એ માટે ડીડીટી છંટકાવતા નથી. ગંદકી દૂર કરતા નથી. અને અમે બે ત્રણ મચ્છર માર્યા એમાં આટલો ગોકીરો મચાવ્યો.
સીડીઆઈવાળા કહે, એ તો એવું જ છે. વાંદા મારો તો ચાલે, મચ્છર મારો તો નહીં!

You may also like

Leave a Comment

Your donation can help this website keep running. Please donate from ₹ 10 to whatever you want.